سود ۱۳۰ میلیارد دلاری غول‌های نفتی آمریکا از جنگ

به گزارش گروه آنلاین روزنامه دنیای اقتصاد، جنگ آمریکا علیه ایران، بازار پررونقی برای شرکت های نفتی آمریکا رقم زده است. در روزهایی که مردم آمریکا بهای بسیار سنگینی برای بنزین، گازوییل و سایر سوخت ها می پردازند، غول های انرژی ایالات متحده طبق واکاوی تازه روزنامه نیویورک تایمز، بیش از ۱۳۰ میلیارد دلار سود به جیب زده اند. این رقم تقریبا سه برابر سودی است که تولیدکنندگان و پالایشگران نفت آمریکا در دوره مشابه سال ۲۰۲۵کسب کرده بودند. این برآورد محتاطانه، حاصل بررسی عملکرد بیش از ۵۰ شرکت بزرگ نفت و گاز آمریکا در شش ماهه آوریل تا سپتامبر است که بیشترشان در کار تولید یا پالایش هستند. در این محاسبه، سود ماه مارس یعنی ماه اول جنگ و همین طور سود ماه جاری میلادی (اکتبر) لحاظ نشده است. مجموع سود این شرکت ها در دوره مشابه سال ۲۰۲۵ به ۴۷میلیارد دلار هم نمی رسید. در آن مقطع، نفت ارزان تر بود و شرکت ها دوره دشواری را پشت سر می گذاشتند و با تبعات اولیه جنگ تجاری دونالد ترامپ دست وپنجه نرم می کردند. سودهای نجومی امسال بار دیگر این پرسش قدیمی را مطرح کرده است که در زمان جنگ و اختلال در جریان انرژی، چه کسانی سود می برند و چه کسانی تاوان می دهند. بر اساس محاسبات آزمایشگاه راهکارهای اقلیمی دانشگاه براون، از ۲۸ فوریه (۹ اسفند) و تا هفته ای که گذشت، شهروندان آمریکایی ۱۴۷ میلیارد دلار پول بیشتری بابت بنزین و گازوییل پرداخته اند. به عبارت دیگر، جنگ بیش از ۱۱۰۰ دلار هزینه اضافی بر سبد هر خانوار آمریکایی تحمیل کرده است. در این میان، کفه ترازو به نفع برخی شرکت ها سنگین تر بوده است. پالایشگاه های آمریکایی بهترین عملکرد را ثبت کرده اند، چراکه تاسیسات تولید سوخت در خاورمیانه و روسیه در جریان درگیری ها به شدت آسیب دیده اند. با از مدار خارج شدن بخش مهمی از پالایشگاه ها در برابر تقاضای جهانی، حاشیه سود پالایشگاه های فعال به شکل چشمگیری بالا رفته است. رونق دوران جنگ، نصیب تولیدکنندگان نفت آمریکا هم شده است. بیشتر این شرکت ها به دور از خطرات و هزینه های فعالیت در مناطق جنگی، از گرانی نفت درآمدهای کلانی به دست می آورند. با این همه، سود آن ها هنوز به رکورد سال ۲۰۲۲ و جهش قیمت نفت و گاز پس از حمله روسیه به اوکراین نرسیده است. میانگین بهای نفت آمریکا از آوریل تا سپتامبر امسال حدود ۹۰ دلار در هر بشکه بود، در حالی که این رقم در دوره مشابه سال ۲۰۲۲ به حدود ۱۰۰ دلار می رسید. روز جمعه، دو غول بزرگ نفتی آمریکا یعنی اکسون موبیل و شورون، به پشتوانه بخش پالایش خود، بالاترین سود فصلی چند سال اخیر را برای سه ماهه سوم ثبت کردند. سود اکسون در این فصل بیش از دو برابر و سود شورون تقریبا سه برابر شد. نیل هنسن، مدیر مالی اکسون، در گفت وگویی تاکید کرد: «ما به خوبی می دانیم که گرانی سوخت به خانواده ها و کسب وکارها فشار می آورد. اما ماهیت این صنعت و شرایط فعلی به گونه ای است که نمی توان یک شبه و با تزریق سرمایه از آن عبور کرد. تصمیماتی که امروز بر بازار اثر می گذارند، سال ها پیش گرفته شده اند.» انباشت نقدینگی به جای سرمایه گذاری ایمر بونر، مدیر مالی شورون هم توضیح داد که این نقدینگی مستقیما به ترازنامه شرکت می رود. به گفته او، این پول پشتوانه ای است که شرکت در روزهای سخت به آن تکیه می کند و در دوران گرانی نفت، آن را تقویت می سازد. ده ها شرکت نفتی دیگر آمریکا نیز گزارش های مالی سه ماهه سوم خود را در هفته های آینده منتشر می کنند. تحلیل نیویورک تایمز بر پایه گزارش های مالی منتشرشده و در موارد دیگر، بر اساس برآورد تحلیلگران موسسه داده های مالی فکت ست تنظیم شده است. این بررسی، شرکت های خطوط لوله و پیمانکاران خدمات نفتی را در بر نمی گیرد، زیرا شوک جهانی نفت تاثیر مستقیم کمتری بر کار آن ها داشته است. فعلا بیشتر این شرکت ها یک نسخه واحد را اجرا می کنند. آن ها به جای سرمایه گذاری برای افزایش تولید نفت فراتر از برنامه های قبلی یا توسعه ظرفیت پالایشگاه ها، مشغول تسویه بدهی و انباشت نقدینگی مازاد خود هستند. هومر بولار، مدیر مالی غول پالایشی والرو انرژی که سود سه ماهه سوم آن بیش از شش برابر شده است، هفته گذشته به تحلیلگران وال استریت گفت: «داشتن پول نقد فراوان، دلیلی نمی شود که رویکردمان را در سرمایه گذاری های کلان تغییر دهیم.» به گفته او، تمام این نقدینگی مازاد به مرور زمان به جیب سهامداران خواهد رفت. او جزییات بیشتری اعلام نکرد، اما این کار معمولا به معنای افزایش سود تقسیمی یا بازخرید سهام شرکت است. برگ برنده دیگر پالایشگاه های آمریکایی این است که بخش بزرگی از نفت خام مورد نیازشان از طریق خطوط لوله تامین می شود و همین موضوع آن ها را از هزینه های سرسام آور حمل ونقل دریایی در امان نگه داشته است. این پالایشگاه ها حلقه اتصال حیاتی میان چاه های نفت و مصرف کنندگان هستند و نفت خام را به سوخت های مصرفی مانند بنزین و گازوییل تبدیل می کنند. غول هایی مانند اکسون و شورون هم زمان در هر دو بخش استخراج و پالایش حضور دارند، اما بسیاری از شرکت ها تنها بر یکی از این دو حوزه متمرکز هستند. در آن سوی اقیانوس اطلس، شرکت های بزرگ اروپایی نیز سودهای سرشاری به جیب زده اند. شرکت شل در سه ماهه سوم ۱۲ میلیارد و ۶۰میلیون دلار سود خالص ثبت کرد که نسبت به سال گذشته بیش از دو برابر شده و بخشی از آن مرهون سودآوری بالای پالایشگاه هاست. سود توتال انرژیز، غول نفتی فرانسه هم در همین بازه بیش از دو برابر شد و به ۸ میلیارد و ۲۶۰ میلیون دلار رسید. در همین حال، جان کاتسیماتیدیس، مدیرعامل شرکت خصوصی یونایتد ریفاینینگ در غرب پنسیلوانیا و از متحدان قدیمی ترامپ، اعلام کرد که این شرکت قصد دارد سود بادآورده امسال را صرف تسویه بدهی هایش کند، یا شاید هم یک جت سازمانی نو بخرد. او در مصاحبه ای گفت: «کاملا جدی می گویم. می دانید چرا؟ من ۷۸ ساله ام. اگر الان هواپیمای نو نخرم، کی بخرم؟ وقتی که دستم از دنیا کوتاه شد؟»