سو گیری آموزش و فرهنگ؛ داشتن یا شدن

آموزش و فرهنگ، بستر رشد و تبدیل افراد به انسان‌هایی دانا، اخلاق‌مدار، مسیولیت‌پذیر و قانون‌گراست. نقطه کانونی این نوشتار، ترجیح فضیلت «شدن و بودن» بر رویکرد «داشتن» است. امروزه اصالت یافتن مدرک به‌جای دانش، ثروت به‌جای مناعت، منفعت به‌جای اخلاق، و انباشت اطلاعات به‌جای دانایی، نشان از چیرگی رویکرد داشتن بر شدن دارد؛ امری که در تناقض آشکار با رسالت اصلی این دو نهاد است.